Praten over boeken
Ik moet, als ik denk aan de personages in de Gozert trilogie, altijd denken aan een jonge lezer die in de bibliotheekvestiging kwam waar ik toen als Bibliotheekmedewerker werkte, een paar jaar voordat ik leesconsulent werd.
Dit meisje wilde niets liever dan over Gozert en over Luna praten en als ze zag dat ik er was, mocht ik altijd uitkijken naar een halfuurtje gedachten uitwisselen over dit boek. Dan stelde ze me vragen, zoals wat ik dacht over Huize Hoopvol (en de andere benaming van Huize Hopeloos en wat dan moest betekenen) en welk personage ik het leukste vond. Ik denk dat ze zich herkende in Ties, maar ook vooral in Luna, hoe je anders kan zijn maar hoe dit boek zegt dat dat oké is, dat dat anders zijn zelfs een talent kan zijn. Vaak sloten we af met een knuffel, ik probeerde nog wel eens een ander boek mee te geven, maar ja, soms is dat toch niet het belangrijkste als je zo’n ultiem lievelingsboek hebt gevonden en ook nog iemand hebt gevonden met wie je erover kunt praten.
Vandaag ging ik gesprek met 5 leerkrachten, ook over dit boek, Gozert en ook al een beetje over Luna, en deelden we ook gedachten over anders zijn, iets kritischer, over anders bedachte eindes, verwachtingen, over echt en nep en of daar nou echt een verschil tussen te vinden is. We spraken als volwassenen die zich identificeren met Ties en Luna maar ook met de ouders en dan kwamen we toch ook weer op kinderen die aandacht verdienen, ook als ze anders zijn, juist als ze anders zijn.
Praten over boeken, verhalen en daarom dus ook een beetje over onszelf en de wereld is een rijkdom, het is echt mijn aller-aller-allerlievelings.
