ABOUT ME 20/01/2020

Master jeugdliteratuur: Semester 2

Semester 2 - jeugdliteratuur

Ik doe niet aan goede voornemens zodra een nieuw jaar verschijnt. Maar deze blog zal vandaag wel een beetje zo overkomen, ik wil het namelijk hebben over het nieuwe semester. Semester 2, het tweede halfjaar van de premaster Jeugdliteratuur. Een semester wat ik met enorm veel enthousiasme in ga, maar ook weer met wat zenuwen.

Op 28 januari start dit tweede semester, ik kijk uit naar weer een aantal drukke maanden vol met lange treinreizen en piekeren over opdrachten. 

Ik kijk ook uit naar groeien en leren, een van de mooiste cadeaus die ik mezelf kan geven.

Semester 1.

Maar om vooruit te kunnen kijken, wil ik ook even terugkijken. Want deze goede voornemens komen niet uit de lucht vallen. Er zijn dingen die ik anders wil doen, om oude gevoelens en gewoontes achter me te laten. Om fris een nieuw semester te kunnen beginnen. 

Want als ik even eerlijk terugkijk naar het vorige semester was het niet allemaal lief, leuk en enthousiast. Want hoewel ik voor de volle honderd procent overtuigd ben dat deze studie de juiste keuze voor mij is, is het allemaal niet zo simpel. Terug naar school gaan was namelijk, op z’n zachtst gezegd, een beetje een cultuurschok. Al vanaf de eerste week lag het niveau en tempo hoog, twee keer per week naar Tilburg in de week sloopte me aardig. En in de eerste maand werkte ik nog niet eens naast deze studiedagen.

Het opnieuw wennen aan het ritme van het studentenleven, sinds 2016 had ik niet meer in de schoolbanken gezeten, was pittig. Ook heel anders dan ik had verwacht, totaal geen probleem met de lessen maar daarbuitenom… Ik was gewend geraakt aan de luie avonden, want als je klaar bent met de gewerkte uren, ben je met een baan echt gewoon klaar. Tenminste dit was zo bij de banen die ik had, een vast aantal werkuren en dan was de rest van de dag voor mij. Maar met studeren is dit niet zo, vanaf de eerste weken al niet maar vooral ook later gedurende dit semester, toen ik er eenmaal een baan naast had. Het was intens om constant herinnert te worden aan mijn oneindige to-do lijst. 

Net zo intens was het om het gevoel van onzekerheid weer tegen te komen in een situatie van school. Het gevoel om niet altijd helemaal te begrijpen wat er verwacht wordt en dat bijkomende gevoel van falen. “Zie je wel, misschien ligt de lat hier voor mij veel te hoog.” Was een gemene gedachte die mij vaak bekroop. Gelukkig zeiden mijn resultaten iets anders, en vooral een gesprek met een docent die mij verzekerde dat de basis echt wel goed zit, overtuigde mij dat ik dit niet hoef te denken.

Toen ik besloot om weer student te worden, besloot ik dat ik weer geprikkeld wilde worden, om de uitdaging op te zoeken. En dat gebeurde zeker, maar misschien ook iets te. Waardoor ik in de afgelopen maand bij mezelf te rade ben gegaan over de vraag wat ik moet veranderen. Hoe maak ik dit voor mezelf een mooiere ervaring?

Hallo nieuwe mindset

En hier komt dan zo’n goed voornemen, iets wat ik anders wil gaan doen in de komende periode. Natuurlijk zijn er dingen die je niet kunt veranderen, ik ben nu eenmaal een perfectionist en wil alles goed doen. Mezelf bewijzen, niet alleen aan anderen maar vooral aan mezelf. 

Maar er zijn wel dingen die ik kan veranderen om het voor mezelf ietwat makkelijker te maken.  En voor mij heeft dit alles te maken met een verandering in mindset. Ik wil voor de volle 100% voor deze studie gaan en dit houdt voor mij twee dingen in.

Als eerste wil ik dit semester 100% student zijn, waardoor ik heb besloten om naast de twee studiedagen niet opnieuw een baan te zoeken. Er zit hier soms een beetje een schuldgevoel aan verbonden, daar wil ik eerlijk over zijn. Want ik zou hier toch tijd voor moeten hebben, iedere student doet dit toch? Maar niet iedere student is hetzelfde en dat is prima. Voor mij is dit de juiste weg, een beslissing die voor mij verstandig is en het leven iets makkelijker maakt. Want door niet gaan werken, creëer ik tijd voor mezelf, mag ik ook een weekend hebben. Want met 2 dagen naar school, 3 dagen werken, was het weekend meestal voor huiswerk. Op de universiteit houden ze van veel voorbereidend leeswerk en als ik hier niet mijn volle aandacht aan kan geven (Iets met: ik maak huiswerk omdat ik wil leren, niet om het maar gedaan te hebben) versterkt dat weer mijn gevoel van onzekerheid. En dat wil ik niet meer. Ik kan plannen, best goed ook, maar dan moet ik wel ruimte hebben om dit te kunnen doen. 

Dat gaat deze verandering dus teweegbrengen, ik ga nu vaste studiedagen voor mezelf plannen. Zodat ik in het weekend ook eens iets leuks kan doen, zonder schuldgevoel. En tijd kan maken voor leuke dingen. Want vooral dit, het tijd maken voor leuke dingen, is voor mij van groot belang. Het tweede onderdeel van dit goede voornemen; om me gemotiveerd en zeker te laten voelen, moet ik mezelf ook op andere manieren kunnen uiten. 

Als jullie deze blog volgen weten jullie wel dat ik ooit 3 dagen per week kon bloggen, maar dit snel naar 1 keer per week ging en toen opeens weken helemaal niets. En omdat dit niet mijn werk is, voel ik hier ook geen verplichting toe, maar eigenlijk ook wel. Omdat ik bloggen en schrijven als enorm ontspannend ervaar en als superleuk. Ik geniet van het delen, of dit nu pogingen tot recensies zijn of wilde gedachtenspinsels die rondfladderen in mijn hoofd. Dus hier wil ik mee doorgaan.

En ik geloof echt dat ik mijn studie kan combineren met deze blog. Dit jaar wil ik een goede poging doen om jeugdliteratuur een nog prominenter plekje op Books & Macchiatoste geven, omdat ik zo graag over jeugdboeken schrijf en dit nóg meer wil doen. 

Een visitekaartje

Wat ik eigenlijk wil is dat deze blog een mini visitekaartje voor mij wordt. Waar jullie echt kunnen zien dat ik over 2 jaar op een punt wil komen waar ik de hele dag over jeugdliteratuur mag praten, als hobby maar vooral ook als mijn werk. Want ik kan wel in huilen uitbarsten als ik bedenk hoe graag ik dat wil.

En om het nog concreter te maken, dat betekent dat ik een goede poging ga doen om elk jeugdboek te recenseren op Books & Macchiatos. Ja, echt elk boek. Nieuwe boeken, maar ook wat oudere. Want dit speelt ook een grote rol als voorbereiding naar het werkveld. Over 2 jaar zal ik midden in het werkveld staan en hopelijk bijdragen aan de informatietaak, om boeken naar de kinderen en bemiddelaars te brengen. Denk bijvoorbeeld aan een basisschooljuf, zij moet ook lezen om de boeken te kunnen delen met haar studenten. Als je niet leest, kan je ook niet over lezen praten. En praten doe ik al, maar dit wil ik nog beter kunnen. Leren he? Dat is mijn doel.  

En dit betekent ook dat ik tijd wil maken om naar boekevenementen te gaan, om me te omringen met mijn mede jeugdliteratuur-junkies. Ik wil jullie ontmoeten, ik wil met jullie babbelen. Ik wil nog meer geïnspireerd worden!

Kortom, ik wil mezelf verbeteren. Ik kan dit, ik wil dit.

In de woorden van mijn lieve vader: Je moet iets doen waar je goed in bent en wat je leuk vindt, dan zit je goed. Ik doe mijn best, paps, ik ga er nog meer mijn best voor doen.

Ja hoor, dat zijn weer 1300 woorden.

Deze blog zou eigenlijk een mix van deze persoonlijke kant én een stukje inhoudelijk ‘Wat doe ik nog meer als jeugdliteratuur-student’. Want ik heb nu nog niets gezegd over het boek op de foto of hoe dit komende semester er verder uit komt te zien. Maar dat komt dan wel in een latere blog, eerst de goede mindset, dan de rest. 

Dank je voor het lezen! ?

Meer over mijn premaster Jeugdliteratuur!

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply Veronique 20/01/2020 at 10:47

    Veel succes! Je kan het!

  • Leave a Reply